Miasto położone w województwie łódzkim na obszarze Wysoczyzny Łaskiej, sąsiadujące z Łodzią. Aleksandrów Łódzki zajmuje powierzchnię 13,5 km2 i liczy obecnie nieco ponad 20 tysięcy mieszkańców.

Do początków XIX w. w pobliżu dzisiejszego miasta znajdowały się jedynie wsie, dopiero ok. 1818 r. właściciel okolicznych dóbr, szlachcic Rafał Bratoszewski, założył nową osadę, która początkowo otrzymała nazwę Wierzbna. 22 III 1822 roku nazwę miejscowości zmieniono na Aleksandrów na cześć ówczesnego cara Rosji i króla Polski Aleksandra I (który trzy lata później osobiście odwiedził miasto). W ciągu XIX w. Aleksandrów stał się ważnym ośrodkiem myśli żydowskiej, a pod koniec stulecia nastąpił szybki rozwój przemysłu tekstylnego.

Miasto poważnie ucierpiało w pierwszych miesiącach I wojny światowej, gdy na przedmieściach miasta przebiegała linia frontu. Po odzyskaniu niepodległości rozpoczęto odbudowę miejscowości, a w 1924 r. Aleksandrów ponownie otrzymał prawa miejskie odebrane przez władze carskie jeszcze w 1869 r. Liczba mieszkańców wzrosła z ponad 8 tys. w 1921 r. do niemal 13,5 tys. w 1939 r. Podczas kampanii wrześniowej Aleksandrów został zdobyty przez wojska niemieckie 7 września. Miasto zostało włączone do Rzeszy, a w 1943 r. zmieniono jego nazwę na Wirkheim. Po zakończeniu wojny znacjonalizowano miejscowe zakłady dziewiarskie i pończosznicze, które w latach 70. (jako Zakłady Przemysłu Pończoszniczego „Sandra”) należały do największych zakładów tego typu w kraju.

Co zwiedzić w Aleksandrowie Łódzkim?

W Aleksandrowie Łódzkim warto zobaczyć m. in.:

• Kościół katolicki pw. św. św. Rafała i Michała Archaniołów wybudowany w latach 1816-1818 w stylu klasycystycznym,
• Kościół pw. św. Stanisława Kostki (dawny kościół ewangelicko-augsburski, obecnie w ruinie) z 1828 r.,
• Klasycystyczny ratusz miejski z 1824 r.,
• Domy tkaczy z I poł. XIX w.

Pod Aleksandrowem Łódzkim znajduje się rezerwat przyrody „Torfowisko Rąbień”, gdzie można zobaczyć m. in. dwa gatunki roślin owadożernych.