Najstarsza wiadomość o Bochni zapisana jest w dokumencie potwierdzającym nadanie soli klasztorowi Bożogrobców z Miechowa i wiadomość ta pochodzi z 1198 r. Sól kamienną odkryto w Bochni w 1248 r. i był to przełomowy okres dla rozwoju miasta. Było to pierwsze takie odkrycie na ziemiach Polskich. W 1253 r. Bochnia otrzymała akt lokacyjny.

Dzięki korzystnemu położeniu przy szlakach handlowych miasto zostało włączone w międzynarodową wymianę, stając się ważnym ośrodkiem tranzytowym. Sprzyjało to wzrostowi zamożności mieszkańców miasta, również liczne przywileje książęce i królewskie miały na to wpływ. Okres największego rozwoju Bochni przypada na XIV – XVI wiek. W XIV i XV wieku zaliczano ją obok Krakowa i Sandomierza do największych miast Małopolski.

Lata międzywojenne to duży kryzys kopalni, której groziła nawet likwidacja. Kopalnia przetrwała i wydobywała sól aż do 1990 r. Zwiedzanie solnych labiryntów kopalni trwa prawie 2 godziny. Doskonałym uzupełnieniem zwiedzania trasy turystycznej jest spływ łodzią w zalanej solanką komorze, która znajduje się 230 metrów pod ziemią. Nie lada atrakcją są także podziemna kolejka i zjeżdżalnia. Ponadto specyficzny mikroklimat panujący w kopalni przyczynił się do powstania uzdrowiska leczącego schorzenia górnych dróg oddechowych.

Oprócz kopalni Bochnia może poszczycić się gotycką świątynią z XV wieku – kościołem św. Mikołaja, przy którym znajduje się również drewniana dzwonnica.

Dla amatorów muzeów miasto w swojej ofercie ma Muzeum im. Stanisława Fischera, gdzie prezentowane są m.in. kolekcja dawnej rzeźby i malarstwa ludowego o tematyce religijnej, kolekcja malarstwa polskiego oraz rysunki i grafiki, a także liczne pamiątki związane z osobą Ojca Świętego Jana Pawła II. Natomiast w Muzeum Motyli ARTHROPODA można zobaczyć ekspozycję motyli dziennych i nocnych, a w Parku Archeologicznym – Osada VI Oraczy – znajdziemy rekonstrukcję osady wiejskiej z połowy XIII wieku, charakterystycznej dla osadnictwa w Małopolsce.